Autobiografie van de auteur
De auteur werd te water gelaten op 3 april 1959 te Rotterdam. Vanaf de geboorte tot zijn 21e levensjaar woonde hij met zijn ouders op een woonboot waardoor het leven en spelen rond en in het water een vast begrip werd. Zowel vader als moeder waren fervent watersporters van het eerste uur. Het dragen van een reddingsvest was toen al normaal in de watersport dus moest hij zijn vest aan zodra hij buiten ging spelen. Hierdoor leerde hij op spelende wijze alle kenmerken van een waterrijke omgeving goed kennen door te zwemmen, roeien en zeilen in zijn bootje en later, varen met een motortje en uiteindelijk omgaan met speedboten, waterskien, etcetera.
Vader leerde hem zwemmen tijdens de zomervakantie van 1963 met behulp van een autoband in de Nieuwkoopse plassen. De aangeleerde zwemtechniek was bedroevend slecht maar hij
kon er 
grote afstanden mee overbruggen en durfde al diep onder water te zwemmen. Toen hij 6 jaar oud was kreeg hij schoolzwemmen en particulier zwemles en werd ook lid van de Reddingsbrigade. Na het halen van alle reddingsbrevetten bij de KNBRD startte hij als hulpinstructeur bij de reddingsbrigade op twaalfjarige leeftijd. Met het aantal behaalde diploma’s nam ook zijn zwemvaardigheid toe. Van zijn 14e tot 21e levensjaar was hij actief strandwachter. Tussentijds rondde hij zijn opleiding af als instructeur.
Op achttienjarige leeftijd werd hij benaderd door een zwembad te om dienst te nemen als beroepsinstructeur. Hiermee startte zijn professionele loopbaan van toen tot nu, op het moment van dit schrijven in totaal 33 jaar. Vele opleidingen en zwembaden volgden waarbij altijd zijn vraag centraal stond, “hoe leer ik een kind op plezierige wijze goed zwemmen?”. Zijn loopbaan ontwikkelt gestaag. Via de functies zweminstructeur, teamleider, bedrijfsleider en zwembadmanager klom hij op naar functies als adviseur en docent. Tegelijk behaalde hij vele vakdiploma’s. Maar altijd bleef het belang van het kind centraal staan in zijn beroepsuitoefening. Zijn opvattingen over het zwemmen en zwemles-methoden werden door het professionele kader regelmatig ervaren als een tikkeltje tegendraads. Zijn behaalde resultaten waren echter nauwelijks te overtreffen.
Met het doel de psyche van de mens beter te leren doorgronden doorliep hij de studie Maatschappelijk Werk en Dienstverlening, ook wel sociale academie genoemd, te Driebergen bij Hogeschool de Horst. Met deze kennis kwam hij tot een keerpunt in zijn leven. Het verlenen van hulp aan kinderen die niet kunnen zwemmen en hun ouders staan vanaf dat moment centraal.
De auteur is van mening dat in iedere ouder een zeer goede zweminstructeur zit verborgen. Want wie kent het kind beter dan vader of moeder? Wat aan het geluk ontbreekt, is de benodigde informatie om dit uitgangspunt te praktiseren. Op internet en in de boekhandel is alleen informatie te vinden voor een zweminstructeur in opleiding of voor de professional en veelal geschreven in moeilijke taal. Met het doel duidelijkheid te verschaffen en de ouders een goede basis te bieden om de zwemlessen zelf te verzorgen schreef hij dit boek. Zijn wens is het spreekwoord “beste stuurlui staan aan wal” om te zetten in “de beste stuurlui voor een zwemles zijn de ouders van het kind”.
Natuurlijk is Ted nog regelmatig actief in de praktijk, immers, rust roest (...) Zie hier enkele plaatjes van Ted aan het werk in 2010 als zwembadmanager en instructeur.
Daarnaast levert Ted zijn vrijwillige bijdrage als voorzitter en stagebegeleider van onze zwemclub.
Recente informatie over de auteur kunt u vinden op LinkedIn via de knop rechtsboven.
Ik wens de lezer en het kind een goede zwemopleiding toe.
ga naar de volgende pagina... / naar boven
Deze pagina is vervangen op: 27-11-2011